Amatör Telsiz Acil durum frekansları

Amatör telsizciler için acil durum frekansları, genellikle Uluslararası Telekomünikasyon Birliği (ITU) tarafından tahsis edilen amatör radyo bantları içinde yer alan belirli frekanslardır. Bu frekanslar, afet durumlarında veya acil iletişim ihtiyaçlarında kullanılmak üzere ayrılmıştır. Türkiye’de amatör telsizciler, Kıyı Emniyeti Genel Müdürlüğü’nün düzenlemelerine ve uluslararası standartlara uygun olarak bu frekansları kullanır. Acil durum frekansları, bölgeye ve kullanılan bantlara (HF, VHF, UHF) göre değişiklik gösterebilir, ancak genel çağrı ve acil durum iletişiminde yaygın olarak kullanılan bazı standart frekanslar şunlardır:
VHF (Çok Yüksek Frekans) Bandı
145.500 MHz: ITU Bölge 1 (Avrupa, Afrika ve Orta Doğu) için 2 metre bandında genel çağrı ve acil durum frekansı olarak bilinir. Simplex modda çalışır ve genellikle amatör telsizciler arasında ilk temas noktasıdır.

Kanal 16 (156.8 MHz): Deniz VHF sistemlerinde uluslararası tehlike ve acil durum frekansıdır. Amatör telsizciler, denizcilikle ilgili acil durumlarda bu frekansı izne tabi olarak kullanabilir.
UHF (Ultra Yüksek Frekans) Bandı
433.500 MHz: 70 cm bandında ITU Bölge 1 için genel çağrı ve tehlike frekansıdır. Acil durumlarda simplex iletişim için tercih edilir.
HF (Yüksek Frekans) Bandı
HF bantları, uzun mesafeli iletişim için kullanılır ve acil durumlarda şehirlerarası veya uluslararası haberleşme sağlayabilir. Türkiye’de ve dünya genelinde amatör telsizciler için belirli HF frekansları acil durumlar için önerilir:
3.760 MHz (80 metre bandı): Gece saatlerinde bölgesel acil durum iletişiminde sıkça kullanılır.

7.060 MHz (40 metre bandı): Gündüz ve gece etkili bir şekilde çalışabilen bir acil durum frekansıdır.

14.300 MHz (20 metre bandı): Uluslararası acil durum haberleşmesi için yaygın bir frekanstır; küresel erişim sağlar.

21.360 MHz (15 metre bandı): Daha az yoğunlukta kullanılır, ancak uygun koşullarda uzun mesafeli iletişim için uygundur.
Genel Notlar
Simplex ve Röle Kullanımı: Acil durumlarda simplex frekanslar (doğrudan iletişim) tercih edilse de, yerel röle sistemleri (tekrarlayıcılar) de kullanılabilir. Türkiye’de VHF ve UHF bantlarında röle frekansları bölgeye göre değişir (örneğin, 145.600-145.775 MHz aralığı röle çıkış frekansları için yaygındır).

Esneklik: Acil durumlarda, amatör telsizciler haberleşme sağlayabildikleri herhangi bir amatör frekansı kullanabilir. Önemli olan, iletişim kurulan bölgedeki diğer istasyonlarla koordinasyon sağlamaktır.

PMR ve CB: Lisanssız PMR446 cihazlarında (446.00625-446.19375 MHz) Türkiye’de resmi bir acil durum kanalı tanımlanmamıştır, ancak bazı gruplar 8. kanalı (446.09375 MHz) tonsuz olarak acil durumlar için kullanır. CB telsizlerde ise 9. kanal (27.065 MHz) acil durum öncelikli genel çağrı kanalıdır.
Türkiye’de Acil Durum ve Afet Koordinasyonu
Türkiye’de amatör telsizciler, afet durumlarında AFAD gibi resmi kuruluşlarla iş birliği yapabilir. Bu durumlarda, kamu kurumlarına tahsisli frekanslar, ilgili izinle kullanılabilir. Örneğin, AFAD’ın HF/SSB telsiz sistemleri tüm illerde kurulu olup, bu sistemler acil durumlarda amatör telsizcilerle koordineli çalışabilir.
Öneriler
Frekans Listesi Hazırlığı: Amatör telsizcilerin, cihazlarına yerel ve uluslararası acil durum frekanslarını önceden programlaması önemlidir.

Dinleme: Acil durum öncesi frekansları dinleyerek hangi frekansların aktif olduğunu belirlemek faydalıdır.

Çağrı İşareti: Acil durum iletişiminde, çağrı işaretinizi (örneğin, TA2XYZ) açıkça belirtmeyi unutmayın.
Bu frekanslar, amatör telsizcilerin acil durumlarda hızlı ve etkili iletişim kurmasına olanak tanır. Yerel düzenlemelere ve güncel bant planlarına göz atmak için Trac (Türkiye Radyo Amatörleri Cemiyeti) veya Kıyı Emniyeti Genel Müdürlüğü’nün yayınlarını kontrol edebilirsiniz. 73!